روش شناسی صدرالمتالهین در تحلیل مفهومی-وجودی نفس انسان

چکیده

مباحث نفس شناسی صدرالمتالهین از دو حیث محتوی و روش قابل بررسی و نقد است. نفس در هستی شناسی حکمت متعالیه، اگرچه با حدوث بدن پدید می آید، اما موجودی ذوشئون و چندتبار است که از عالَم مادّه تا تجرّد عقلی در سیلان بوده و با بدن تحت تصرّف خود متحد است. باور به نوآوری صدرالمتالهین در معرّفی نفس و همچنین داوری صحیح میان دیدگاه وی با دیدگاه های رقیب، أمری است که نیازمند کشف روش وی در تحلیل نفس می باشد. مساله این پژوهش، کشف روش صدرالمتالهین در شناخت مفهومی و وجودی نفس است و ره آورد آن که با تحلیل محتوای مباحث نفس شناسی ارائه شده از سوی صدرالمتالهین حاصل گردیده است، اثبات اتّخاذ روش «مطالعات میان رشته ای» از سوی وی در مساله مذکور است. صدرا با التفات به چندتباری بودن نفس و لزوم «کثرت گرایی روشی» در بررسی این گونه مسائل، این روش را برگزیده است. اتخاذ چنین روشی، سبب ارائه فرادیدگاه خاصّ وی(حدوث جسمانی و بقاء روحانی نفس) در مبحث نفس شناسی حکمت متعالیه گردیده است.

کلیدواژگان: صدرالمتالهین؛ نفس شناسی؛ روش پژوهش؛ مطالعات میان رشته ای

نویسندگان:

محمد حسین وفائیان: دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه تهران

احد فرامرز قراملکی: استاد گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه تهران

نشریه حکمت صدرایی – دوره ۶، شماره ۱، زمستان ۱۳۹۶٫

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.  

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *