اندر باب آف و عافیت..

یک تذکر هم در باب مسائل مربوط به فروردین عرض کنیم: اولا این تعطیلات_طولانی و بی دلیل هیچ منطق عقلائی ندارد. وضع خوبی نیست که اول سال روزهای متوالی، گاهی دو هفته،گاهی هم بیشتر، همه چرخ های فعالیت در کشور از حرکت بیافتد. خلاف مقررات هم هست. طبق مقررات، تعطیلی ها محدود است. ما در ایام سال، تعطیلی زیاد داریم که این به زیان کشور است. در بعضی کشورهای دنیا، طبق فهرستی که مشاهده کردم، همه تعطیلات رسمی سال از پنج ،شش روز تجاوز نمی کند. لکن ما تعطیلی های مان بسیار زیاد است، علاوه بر آن هم عده ای با بی توجهی و بی اعتنائی خود به کار، علم، تحصیل و به اشتغالات روزمره زندگی و کارهای اداری و سازندگی، بر این تعطیلات اضافه هم می کنند، آن هم در آغاز سال. بالاخره در اول سال، که اول یک دوره جدید مالی و کاری است، توصیه موکد بنده این است که هم مسئولین و هم آحاد مردم عزیزمان تصمیم بگیرند این تعطیلات را کم کنند.” 

[از بیانات مقام معظم رهبری در خطبه های نماز جمعه شانزدهم فروردین ۸۱ ]

چه خوب می شد اگر توفیق مجدد نصیب مان می گشت و امام خامنه ای امامت جمعه روز هفدهم فروردین ۹۷ را بعهده می گرفتند، آنگاه به نظر  همان رهنمودهای شانزده سال قبل شان در خصوص زیادی تعطیلات تکرار می شد. با اینکه ایشان -مطابق متن بالا- این گونه تعطیلات زیاد را تقبیح نمودند اما همچنان بعد از شانزده سال،کشور در خصوص این مساله بسیار معمولی ، گرفتار سوء تدبیر و مدیریت است. طرفه آنکه، از آن سال تا کنون، علاوه بر اینکه هیچ تعطیلی کم نشده، دو روز دیگر هم بر تعطیلات تقویمی افزوده شده است!! که هر کدام به سبب نوع قرار گرفتنش (روز دوم عید فطر و روز شهادت امام حسن عسکری علیه السلام) فضای تعطیلی بیشتری را تحمیل کرده اند.

به این ماجرا اضافه کنید استقبال ادارات و مراکز دولتی، مدارس و دانشگاهها از تعطیلات را که امسال در ایام نوروز به نیمه اسفند رسیده و از آن طرف بدرقه باشکوهی!  که از این تعطیلات می شود تا دیدارها، تازه!! شود و موتورهای فکری و یدی روشن.

باز هم اضافه کنید تعطیلات دودی و غباری و برفی و یخی را…تازه شاید با این وضع آب و هوا، تعطیلات گرما و گرمازدگی هم از راه برسد.

در همین سه ماه اول سال ۹۷، انواع این گونه تعطیلات چشمک می زند تا به ماه مبارک می رسد و بعدش هم بساط جام جهانی پهن است. سالی پر از آف (off) و #عافیت …

همه این ها را جمع بزنید با اینکه هر دولت و مجلسی که روی کار آمده، یکی از اشتغالاتش، کاهش و بازمهندسی! تعطیلات بوده است و با وجود اتلاف ساعتها و هدر دادن پولها، همچنان حتی دریغ از ذره ای تغییر…

یادم می آید چند سال پیش که قرار بود روز ازدواج نوه ملکه انگلیس در این کشور تعطیل شود؛ مجلس عوام الزام نمود که باید معادل هزینه فرصت از دست رفته یک روز کاری جبران شود. لذا  با انواع برنامه های پیشبردی (تبلیغی،تشویقی،گردشگری و رسانه ای) گزارش دادند حتی بیشتر از هزینه یک روز کاری به خزانه برگشته است.

حالا چند سوال و نکته:

۱️⃣ مطالبات رهبری مانند این خواسته_معمولی، چگونه پیگیری می شود؟

۲️⃣ آیا مرد میدانی در دولت و مجلس نیست که این تعطیلات بی حساب و کتاب را، منضبط کند؟

۳️⃣ طرح های مختلف کمیسیون اجتماعی مجلس در خصوص کاهش تعطیلات، کجا خاک می خورد؟

۴️⃣ اگر این قضیه معمولی که مورد اتفاق نسبی کارگزاران کشور است،به سرانجام نرسیده و پنج دولت و مجلس (برآمده از تمام جناحهای مختلف سیاسی) در تمشیت آن مانده اند، آیا انتظار حل مسائل حاد و مزمن و پیچیده و چند وجهی و شبکه ای و رسیدن به راهکارهای سیاستی و اجرائی مناسب واهی نیست؟

شرایط کشور از جهت فشارهای بیرونی نسبت به گذشته سخت تر شده و لازم است ابتدائا مدیران عالی و کارگزاران اجرائی با عزم و جدیت نشان دهند که پای عهد و سوگندهایشان برای خدمت بی دریغ به نظام و آرمانهای انقلاب اسلامی ایستاده اند. لذا نشانه ها و نمادهای تجملی و عافیت طلبانه باید به کنار رود و همان طور که رهبر فرزانه انقلاب موکدا فرموده اند باید با جهاد و مجاهده، سنگرها را فتح کرد و بر مشکلات چیره شد. بدانیم که تعطیلات غیر منضبط، دشمن جهاد  است.

مصباح الهدی باقری: پژوهشگر مرکز رشد

انتهای متن/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *