نظریۀ بِه‌ْگزینی، نقش و آثار آن در سبک زندگی اسلامی

چکیده

هدف: هدف نوشتار حاضر، تبیین نظریۀ به‌گزینی بر اساس آموزه‌های وحیانی و تأثیرات آن در سبک زندگی اسلامی به مثابۀ راهبردی اساسی در مسیر رشد و تعالی، بر مبنای توانایی‌های ذاتی انسان بود. روش: این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده و با اشاره به مفهوم‌شناسی واژگان دخیل در بحث، به مبادی و مبانی کلامی و قرآنی به‌گزینی پرداخته و سپس از آثار به‌گزینی و نقش آن در سبک زندگی اسلامی سخن به میان آورده است. یافته‌ها: انسان به‌گزین، با بهره‌گیری از این نظریه می‌تواند شاخصه‌های سبک زندگی خود را، مانند افزایش امید و انگیزه، دیدن افقهای تازه، مقبولیت و محبوبیت اجتماعی، داشتن زندگی طیب و نیکوی دنیوی، برخورداری از تفضلات الهی و منزلت قابل ستایش، بهبود بخشد. نتیجه گیری: فرایند این تحقیق به این نتیجه منتهی می‌شود که قرآن کریم با تأکید ویژه در استعمال واژۀ «احسن»، خواسته است که انسان با مجهز شدن به این ابزار فکری، متناسب با ظرفیتهای انسانی‌اش، سبکی نو در زندگی طراحی و ایجاد کند و در تنگناها و پیچ و خمهای زندگی به دستاویزی برای خروج از بحران و بن‌بستها چنگ زند.

کلیدواژه ها: به‌گزینی؛ سبک زندگی؛ احسن؛ رشد

نویسندگان:

بهزاد بسطامی: دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه مازندران(نویسنده مسئول) 

سید حسین حسینی کارنامی: دکتری تخصصی علوم قرآن و حدیث، استادیار گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی مازندران. مازندران، ایران.

فصلنامه مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی – دوره ۲۲، شماره ۷۴، بهار ۱۳۹۷ .

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.  

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *