انتخاب خوب ؛ چالش ایده استعفاء

به گزارش خبرگزاری فارس، حجت‌الاسلام داوود مهدوی‌زادگان نوشت: طرح ” ایده استعفاء ” از سوی نظریه پرداز جریان خواست قدرت «موسوم به اصلاحات» آشکارا از نا کارآمدی، درماندگی و وخامت حال و روز دولت تدبیر و  امید در اداره مملکت خبر می‌دهد و الا چه دلیلی برای پیشنهاد چنین ایده ای وجود دارد؟  مسلما عدم همسویی دولت و مجلس نمی‌تواند دلیل آن باشد. چون هم اینک این همسویی از سوی اکثریت موثر مجلس وجود دارد و خاطر دولت از سوی نمایندگان کنونی از جهت نقد یا استیضاح جدی دولت، خیلی آسوده است. مضاف بر این، مگر ما در حاکمیت غیر دموکراتیک بسر می بریم که از ضرورت همسویی دولت و مجلس سخن به میان می آید. تکثر سیاسی در نهادهای سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری در حاکمیت‌های مردم سالار یک اصل پذیرفته شده است. وجود حاکمیت دوگانه هم نمی تواند دلیل ایده استعفاء باشد. زیرا اگر مراد از حاکمیت دو گانه، حضور اپوزیسیون خارج از نظام در حاکمیت است ؛ چنین حضوری از اساس نا مشروع است و باید از طریق راه های قانونی با آن مقابله کرد نه آن که ایده استعفاء رییس‌جمهور را توصیه کرد. او که اپوزیسیون نیست تا به استعفاء ترغیب شود.  

 آیا دلیل این ایده می تواند حمایت از منافع و حقوق ملت باشد؟ ممکن است چنین پنداری موجه به نظر آید ؛ ولی با اصل توصیه استعفاء هیچگونه سازگاری ندارد. زیرا استعفاء راهکاری برای در امان ماندن مستعفی از هر گونه پاسخگویی و انتقاد و بررسی  همراه با  تجدید قوا برای حضور مجدد در سیاست است و نه استیفای حقوق تضییع شده ملت. لذا توصیه استعفاء نمی تواند همسو با اراده دفاع از حقوق ملت باشد . اگر کارگزار حکومتی در انجام وظایف و ماموریت ها قصوری نکرده است و عذرش هم پذیرفتنی است ؛ چرا باید استعفاء دهد بلکه باید محکم بایستد و به کارش ادامه دهد. و اگر هم قصور محرز است و عذرش پذیرفتنی نیست ؛ باید بر کنار شود نه اینکه استعفاء دهد. برکناری کمترین مجازات برای چنین مدیر نا توانی است. در واقع، استعفاء بهترین پاداش برای کارگزار نا لایق و بی تدبیر است. به همین خاطر ، چنین پاداشی نه فقط کارگزار مستعفی را شرمنده عملکردش نمی کند بلکه هوس بازگشت مجدد به عرصه قدرت را در او تقویت می کند. این نحو پاداش دادن‌ها در سازمانها و نهادهای غربی مرسوم است. پس، دلیل واقعی توصیه استعفاء چیست؟ 
به نظر می رسد که دلیل واقعی این امر، برائت جستن جریان اصلاح خواه از کارنامه ناموفق دولت تدبیر و امید است. این جریان برای باقی ماندن در گردونه قدرت به چنین توصیه رسیده است. آنان اگر می توانستند افکار عمومی را از برداشت همسویی و اتحاد جریان اصلاح خواهی با دولت تدبیر منحرف سازند ؛ حتماً اینکار را می کردند بلکه تلاش رسانه ای آنان نا فرجام بوده است . چون چنین انحراف افکار عمومی ممکن نیست. مردم، هرگز تلاش گسترده و بی وقفه و تکرار مکرر رهبران و فعالان این جریان در به قدرت رسیدن و مشارکت در کار دولت تدبیر را فراموش نمی کنند. پس، بهترین توصیه در چنین شرایط بحرانی، ایده ترغیب رییس دولت به استعفاء است. اینگونه است که جریان اقتدارگرای اصلاح خواهی از هر گونه پاسخگویی و فشار افکار عمومی نسبت به نقشی که در پدید آمدن نابسامانی موجود داشته است، در امان خواهد ماند و می تواند با مظلوم نمایی افکار عمومی را مجدداً جذب خود کند. اما شاید چنین جمع بندی از افق اراده معطوف به قدرت درست به نظر آید ؛ لیکن قطعاً از منظر دفاع از منافع و حقوق ملت ، اقدامی غیر دموکراتیک و غیر اخلاقی است. در واقع، این اقدام نوعی تنها گذاشتن ملت با مصائب و معضلاتش است و فرار از مسیولیتی است که مردم بر دوش آنان گذاشته است . اگر به راستی، جریان اصلاح خواه دردمند مردم است ، به اصلاح و تجدید نظر در رفتار خود بپردازند و دولت تدبیر را یاری کنند تا در این مدت باقی مانده بخشی از معضلات پیش آمده کاهش یابد و قدری درد و رنج مردم التیام پیدا کند، نه آنکه از پذیرش مسئولیت نابسامانی‌های پیش آمده طفره رود. وضعیت کنونی از جمله موقعیت هایی است که معلوم می کند یک جریان سیاسی تا چه اندازه آمادگی ترجیح مصالح ملی بر مصالح جناحی را دارد.
 بنابراین ، اگر جریانات سیاسی با مردم صادق باشند ؛ هیچگاه کارگزار حکومتی را به استعفاء توصیه نمی کنند بلکه اگر قرار بر توصیه هم باشد، باید مردم را به ” انتخاب خوب  ” توصیه کرد. مردم با انتخاب خوب می توانند استیفای حقوق تضییع شده خود را بکنند و کارگزاران نظام را به زیر سوال ببرند و از آنان بخواهند که نسبت به عملکرد ناصواب‌شان پاسخگو باشند. مردم با انتخاب خوب، وکیل‌المله‌ها را جایگزین وکیل‌الدوله‌ها می‌کنند. آنگاه است که مردم می توانند به درستی تصمیم بگیرند که کارگزاران حکومتی شان همچنان به کار خود ادامه دهند یا باید برکنارشان کرد.  
انتهای پیام/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *